
گفت وگو با «زهره حمیدی» بازیگر پیش کسوت تلویزیون:
تعداد بازدید : 55
نقش ها را می خرند و بازیگران پیش کسوت از بیکاری افسرده می شوند
نویسنده : الهام برمکی

زهره حمیدی بیش از 20 سال است که با نقش های مختلف، از صفحه تلویزیون مهمان خانههای ایرانی هاست. بازیگر پیش کسوت و محبوبی که نقشآفرینیهایش به دل مخاطبان زیادی می نشیند.
کارش را در سال 71 با بازی در فیلم «دلاوران کوچه دلگشا» شروع کرد که خودش آن را شروعی اتفاقی میداند؛ پس از آن در فیلمها و سریالهای بسیاری مانند مسافر ری، بوی کافور عطر یاس، شبهای تهران، ورود آقایان ممنوع، بازی پنهان، چتری برای دو نفر، قدمگاه، شوق پرواز، مستانه، دختران، پشتبام تهران و تولدی دیگر حضور یافت. او چندی پیش نقشآفرینی در فیلم «دختر دیروزی» به کارگردانی محمدرضا موسوی و تهیهکنندگی مانی ارمغان را در مشهد به پایان برد.
این بازیگر دوست داشتنی به مثابه بسیاری از همدورهای هایش از بی مهری به پیش کسوتان این حوزه گلایه مند است و با دلخوری می گوید که بسیاری از این هنرمندان به دلیل مشکلات و نامهربانیها افسردگی گرفته اند.
البته همه گفت وگوی ما با او از تلخی ها نیست، او در مجال کوتاهی که برای این گفت وگو در اختیار ما می گذارد، برایمان از تجارب و علایقش هم می گوید:
نقشهای تاثیرگذار را ترجیح میدهم
حمیدی ابتدای صحبتمان از نحوه ورودش به عرصه بازیگری و بازی در فیلم «دلاوران کوچه دلگشا» چنین می گوید: راستش را بخواهید اتفاق خاصی بهانه ورودم به این عرصه نبود؛ شاید بتوانم بگویم اصل حضورم در عالم بازیگری اتفاق واقعی زندگی من شد. راهی باز شد و این اتفاق افتاد. من در سن کم ازدواج کرده بودم و خیلی زود صاحب فرزند شدم. در برهه ای عمده دوستانم در زمره هنرمندان سینما و تلویزیون بودند، همان ها مرا تشویق کردند تا این حرفه را دنبال کنم. البته اذعان می کنم در برههای از زندگیام اصلا تصورش را هم نمی کردم که سراغ بازیگری بروم.
این هنرمند که عمده نقشهایش را در قاب تلویزیون بازی کرده، درباره ارجحیت قائل شدن برای این حوزه در مقایسه با سینما می گوید: به بازی در تلویزیون و سریال بسیار علاقهمندم چون ارتباطی صمیمانه و خودمانی با مردم برقرار میشود و نوع ارتباط آن با سینما متفاوت است. در تلویزیون و به ویژه در کارهای سریالی، هر روز با بیننده در ارتباط هستیم و این روند بسیار دلنشینتر از سینماست که خب مخاطب خاص خودش را دارد. البته سینما نیز جایگاه خود را دارد اما نقشهای تاثیرگذار در سریالها را ترجیح میدهم؛ مثلاً در سریال «مهمانی از بهشت» نقش مادری را داشتم که پسرش میخواست با زنی بیوه ازدواج کند و مادر مخالف بود اما بعد موافقت کرد. بعد از این سریال مردم در اماکن مختلف مرا می دیدند و تشکر می کردند که چطور این اثر، زندگی شان را تغییر داده است. بعضی خانوادهها به وصلت های مشابه راضی شده بودند و این تاثیرگذاری مثبت برایم جالب و دلنشین بود.
او همه نقشهایش را به شکلی ماندگار و دوست داشتنی میداند و می گوید: مردم با هرکدام از نقشهایی که داشتم، خاطراتی دارند؛ مثلاً در سریال «دردسر والدین» فرزندی نداشتم و مادرانی که نمیتوانستند صاحب فرزند شوند، با من ارتباط برقرار میکردند و گویا خودشان را در آن شخصیت میدیدند. در سریال «تولدی دیگر» ارتباط بین زن و شوهر آن قدر صمیمی و خوب بود که همه آرزو میکردند کاش میتوانستند چنین ارتباط صمیمانهای تا آخر عمر با شریک زندگیشان داشته باشند.
حمیدی از این که مردم از نقشهایی که تا به امروز بازی کرده، راضی بوده اند، خوشحال است و بیان می کند: برایم خیلی شیرین است وقتی مردم به من میگویند با دیدن فیلمهای شما آرامش میگیریم؛ نوعی محبت و آرامش در نقشهایتان وجود دارد که بسیار تاثیرگذار است. این احساس خوبی است که می توانم انرژی مثبتی را منتقل کنم. قدردان محبت مردم هستم.
بازیگران قدیمی به افسردگی دچار شده اند
یکی از گلهمندیهایی که به تازگی از این بازیگر پرتجربه میشنویم تعداد کم پیشنهادهای بازی است. موضوعی که گریبان بازیگران پیش کسوت زیادی را گرفته است. خودش در این خصوص بیان می کند: این وضعیت برای بیشتر بازیگران همدوره ایام وجود دارد. من خوش شانستر هستم که گاهی پیشنهادی دریافت میکنم و خیلی کمکار نیستم؛ حداقل سالی دو یا سه کار دارم. اما برخی از همکاران چند سالی است که جلوی دوربین نرفته اند و در وضعیت بدی قرار دارند. این موضوع شامل تمام هم دوره ای های ما میشود و کم و بیش من نیز درگیر آن شدهام. در دورانی، بازیگر بسیار پرکاری بودم و حداقل دو یا سه کار باهم داشتم؛ آن قدر کارم زیاد بود که گاهی اعتراض می کردم: این همه بازیگر چرا همه نقش ها را به من پیشنهاد می دهید؟! اما حالا اوضاع طور دیگری است. برخی از چهره های قدیمی حتی در این وضعیت افسردگی گرفتهاند و ناراحتند که چرا نمیتوانند کار کنند؟
حمیدی به علت این اتفاقات اشاره میکند و میافزاید: در گذشته خانوادهها تمایل زیادی برای ورود همسر یا فرزندانشان به عرصه بازیگری نداشتند و بسیار به ندرت خانوادههایی پیدا میشدند که با این نوع کار موافق باشند؛ در آن دوره کمبود بازیگر داشتیم. اما امروز به این شکل نیست؛ در سالهای اخیر حتی برخی افراد پول میدهند تا خود یا خانوادهشان بازیگر شوند. شهرتی که در این حرفه وجود دارد، باعث میشود تا تعداد بازیگران زیاد شود؛ با این وضعیت، تهیهکننده ترجیح میدهد به جای پرداخت دستمزد، کسی را انتخاب کند که سرمایهگذاری نیز میکند. حتی گاهی این افراد در یک یا دو اثر بازی میکنند و دیده نمیشوند و کار بازیگری را کنار میگذارند.
«دختر دیروزی» در مشهد
حمیدی در ماه های گذشته برای بازی در فیلم «دختر دیروزی» در مشهد حضور داشت و با چهره های دیگری همچون حمید لولایی، بهنوش بختیاری، یوسف صیادی و مجید مشیری همبازی شد؛ خودش درباره این اثر چنین می گوید:ماجرای این فیلم به دهه ۶۰ بازمیگردد که همه والدین فرزندان خود را به جبهه میفرستادند. فیلم درباره خانوادهای است که فقط یک دختر دارند و یکی از آرزوهای آنها، پسر بودن دومین فرزندشان است تا بتواند به جبهه برود. دختر خانواده با شنیدن آرزوی والدینش تشویق میشود که حتما به جبهه برود اما در روند کار هر بار به مسجد محل مراجعه میکند، مانعی جلوی راهش قرار میدهند. تا این که بالاخره یک روز که به او میگویند میتوانی به جبهه بروی جنگ تمام میشود. همان دختر در زمان کنونی معاون رئیسجمهور شده است. آن قدر تلاش کرده که اکنون برای خود جایگاهی دارد و تعریف میکند که چگونه به این جایگاه رسیده است. این فیلم یک طنز موقعیت است که من در نقش مادر آن دختر بازی میکنم.
تلویزیون تعطیل شده است
از پیشنهادهای کاری دیگر می پرسیم که در جواب می گوید: اغلب فیلم نامه هایی که به دستم می رسد، به دلم نمی نشیند و نمی توانم با آن ها ارتباط برقرار کنم و ترجیح می دهم برای کیفیت کار اهمیت قائل شوم و گزیده انتخاب کنم. مردم بازیگرهای قدیمی را دوست دارند زیرا با آنها زندگی کردهاند. همیشه علت کمکار بودن ما را میپرسند اما نمیتوانیم پاسخ قانعکنندهای به آنها بدهیم.
بازیگر سریال «دردسر والدین» درباره استعدادهای جوان نیز چنین اظهار میکند: در بین نسل جدید بازیگران بسیار خوبی میبینم؛ البته در تلویزیون نه؛ بلکه در سینما بسیار خوب هستند و میتوانند آینده خوبی داشته باشند. به نظر من تلویزیون به شکلی تعطیل شده است اما در سینما اتفاقات بهتری رخ می دهد و کارهای قوی وجود دارد. برخی از بازیگران جوانی که در سالهای اخیر به این عرصه وارد شده اند بسیار خوب هستند اما متاسفانه در تلویزیون، در این مدت کار خوبی، ندیده ام.
حمیدی یکی از بازیگرانی است که حضوری فعال در شبکه های اجتماعی دارد و در این خصوص بیان می کند: حس میکنم با این روش میتوانم با مردم و طرفداران ارتباط برقرار کنم. اگر نتوانم از طریق تلویزیون یا سینما با مردم، دوستان و همکارانم ارتباط پیدا کنم، بابی هم در فضای مجازی باز است. یک ارتباط بی واسطه و خوب که البته مراقبم به حاشیه نینجامد.
آرزوی این هنرمند پیش کسوت برای مردم کشورمان، صلح و آرامش است. دوست دارد روزی جامعه را بی دغدغه و نگرانی از فردا ببیند.
مأمن آرامش
حرف را دوباره می کشاند به مشهد و می گوید که وجود حرم امام رضا(ع) برای مشهدی ها و مردم ایران یک غنیمت است و اضافه می کند: حال و هوای حرم و بارگاه، همه آرامش است. یک انرژی مثبت که قلب آدمی را سبک می کند. مردم با خلوص نیت وارد این مکان زیارتی میشوند، به همین دلیل موجی عرفانی دارد. برای من این مکان، حکم «قرار و آرامش» را دارد.