باغ ملی 

 

باغ ملی تربت حیدریه یکی از پارک‌های بسیار زیبای این شهر است که 45هزار مترمربع مساحت آن، از شرق به خیابان گل (خیابان باغ ملی) و خیابان آسایش و از غرب به خیابان قائم(عج) می‌رسد. اما از سمت شمال، این پارک تا خیابان مطهری پیش می‌رود و در قسمت جنوبی آن نیز به خیابان آسایش محدود می‌شود.

این باغ حدود 80سالی قدمت دارد و می‌گویند که پیش از آن آرامستان بوده است. البته عمر بعضی از درختان سرو این پارک به 90سال هم می‌رسیده است. به هر حال، هوای دلپذیر و فرح بخش و فضای طبیعی و موقعیت مکانی آن که در بلندای شهر قرار گرفته، از خصوصیات بارز این پارک است.

طراحی این پارک به سبک باغ‌های ایرانی است و سعی شده طبیعت زیبای منطقه و پستی بلندی‌های آن دست نخورده باقی بماند،این پارک به روایت قدیمی‌ها در سال 1310 هجری شمسی به دستور شهردار وقت به فضای سبز تبدیل می‌شود.

سر سبزی این مجموعه مدیون انبوه درختان بلندبالای آن به ویژه کاج‌های تنومندش است. در ایام تعطیل، اهالی این شهر و گردشگران، این پارک را به عنوان محلی برای تفرج انتخاب می کنند.

 

پارک جنگلی پیشکوه

 

پارک جنگلی پیشکوه در حاشیه شهر تربت حیدریه واقع شده که مساحتی 800 هکتاری دارد و حتی بخشی از پهنه آن تا ارتفاعات سه قله امتداد یافته است.اهالی منطقه حتما برای شما خواهند گفت که عملیات اجرایی پارک پیشکوه از سال 1378 آغاز شده است و هنوز هم ادامه دارد و در این مدت امکانات متعددی برای این فضای گردشگری فراهم آمده است.موقعیت جغرافیایی، منابع غنی آب و خاک و مناظر زیبا از دلایل شهرت این پارک به عنوان منطقه نمونه گردشگری است و به دلیل قرار داشتن در دامنه کوه و اشراف داشتن به شهر تربت حیدریه، چشم انداز زیبایی را به وجود آورده است.

چی ببریم؟

خوشبختانه هر دوی این مقاصد گردشگری علاوه بر داشتن امکانات کافی در داخل خود، با توجه به قرار گرفتن در مجاورت شهر، دسترسی لازم را به احتیاجات احتمالی گردشگران فراهم می کنند اما با این وجود می توانید غذایی تدارک ببینید و سفره تان را در جوار فضای سبز آن پهن کنید. دوربین عکاسی را هم فراموش نکنید چرا که این فضا جان می دهد برای ثبت تصاویری زیبا.

ستاره اسکندری که این روزها با نمایش «نفر دوم» بر صحنه تئاتر حضور دارد، در گفت وگویی با «شبکه خبری فرهنگ و هنر» در خصوص تغییر ذائقه مخاطبان هنرهای نمایشی گفت: ما با مخاطبانی مواجه هستیم که بخشی از آن ها به نمایش‌های بزرگ و پر زرق و برق علاقه دارند، عده‌ای به دنبال تفریح و خنده هستند اما هیچ‌کدام از این جریان‌ها و سلایق محل مشخص نمایش‌های مورد علاقه‌شان را پیدا نمی‌کنند. این وضعیت نه فقط در تئاتر، بلکه در تمام ارکان جامعه اپیدمی شده است. یک سردرگمی عجیب به وجود آمده و شاید به همین دلیل پروپاگاندا و به راه انداختن سروصدای تبلیغاتی برای جذب تماشاگر در دستور کار بعضی گروه‌ها قرار گرفته است. در این وضعیت گذر زمان تنها عاملی است که موجب می‌شود که بعضی تماشاگرها و نمایش‌ها راه خودشان را پیدا کنند؛ مسئله‌ای که در سینما هم وجود دارد. البته احساس می‌کنم امروز یک بنیان جدی در تئاتر ما دستخوش تغییر و تحول شده است و اهالی تئاتر و تماشاگر هر دو به یک اندازه در این تغییر سهم دارند.

 

 

هنگامه قاضیانی در گفت وگویی بلند با سایت «موسیقی ما» از ریشه علاقه‌اش به موسیقی گفته است: من همیشه بدون این‌که بخواهم، برایم مقدر شده بود که چه‌کاره می‌شوم. از زمانی که به یاد دارم، در خانه ما یک گرامافون قدیمی وجود داشته است. یک گراموفون هم خودم داشتم که از چهار سالگی در زندگی من حضور داشت و در تمام مهاجرت‌ها و اسباب‌کشی‌هایم، این گرام قرمز کوچک و البته یک کاپشن سبز جیر، همیشه همراهم بوده است. دهه‌ای که من به دنیا آمدم (یعنی 1970) شروع انقلاب‌های موسیقایی در اروپا بود. من تا هفت‌سالگی خواهر و برادری نداشتم و برای همین، کمی در کانون توجه خانواده قرار گرفته بودم. اسباب‌بازی‌هایم هم به موسیقی مرتبط بود؛ یک جعبه کوچک موسیقی داشتم که هر وقت آن را کوک می‌کردم، مثل آلیس در سرزمین عجایب وارد جهان دیگری می‌شدم که خیلی هم آن دنیا را جدی گرفته بودم! در خانه ما، بلااستثناء روزهای شنبه برایم کتاب خریده می‌شد و روزهای یک شنبه هم پدرم بدون صفحه گرامافون وارد خانه نمی‌شد...

 

 

طیبی که نامزد عنوان فوتسالیست برتر جهان در سال ۲۰۱۷ شده است، در صفحه شخصی خود به این اتفاق واکنش نشان داد و ابراز خرسندی کرد.

50سال پیش در چنین روزی، روزنامه «خراسان» نوشت:

آن شب در منزل غلامرضا، کشاورز 65ساله یکی از قرای اطراف مشهد، مجلسی با حضور اقوام و آشنایان نامبرده تشکیل شده بود.مهمانان پس از صرف شام، شروع به صحبت نمودند. پس از گذشت مدتی، محمد پسر خواهر غلامرضا، از منطقه زمینی که مدت‌ها بود نامبردگان بر سر آن اختلاف داشتند، صحبت کرد و این گفتگومنجر به فحاشی بین طرفین شد. غلامرضا از شنیدن کلمات رکیک پسر خواهرش به شدت عصبانی شده بود، وی را به نبرد تن به تن در خارج دهکده دعوت نمود.با میانجی‌گری آشنایان، دعوای طرفین موقتا پایان یافت و اقوام وی گفته غلامرضا را تهدید پوچی تلقی نموده و محمد را روانه منزلش کردند.حدود ساعت 4 صبح، طرفین دعوا بدون اطلاع آشنایان به خارج قریه رفتند و شروع به نزاع نمودند.غلامرضا با وجود کهولت سن، با اولین مشت صورت محمد را غرق در خون نمود و او نیز که عرصه را بر خود تنگ دیده بود، با برداشتن بیلی که در گوشه‌ای افتاده بود و زدن ضربات با آن به فرق غلامرضا، وی را بیهوش نمود و دوئل را به نفع خود به پایان رسانید.زن غلامرضا که از غیبت شوهرش نگران شده بود، با تنی چند از آشنایان شروع به جستجو نمود و پس از مدتی پیکر بیهوش وی را در محل حادثه پیدا کرد. نامبرده را جهت معالجه به مشهد منتقل نمودند.ساعت 10صبح دیروز نیز غلامرضا با سر و صورتی باندپیچی شده، با کمک دو تن از آشنایانش جهت طرح شکایت به دادسرا آمدند.

دیوانه‌ای بر شاخه درخت

روز جمعه مردمی که از خیابان تهران می‌گذشتند، متوجه شدند که جوانی بر روی درخت بلندی رفته و در حالی که به شاخه باریکی آویزان شده بود، ادای پرندگان را در می‌آورد.وجود جوان آن هم بالای درخت بلندی، آن هم به این صورت، باعث شد تا در مدت کمی عده زیادی جمع و در نتیجه تنظیم عبور و مرور  وسایط نقلیه بهم بخورد. مراتب به اطلاع پلیس رسید اما کوشش مامورین و مردم جهت پایین آوردن جوان از روی درخت راه به جایی نبرد.جوان می‌گفت، در صورتی که کسی به درخت نزدیک شود، دستهایش را می‌گشاید و پرواز می‌کند. مراتب از طریق مامورین انتظامی به آتش‌نشانی اطلاع داده شد و بلافاصله ماموران آتش‌نشانی با تجهیزات به خیابان تهران گسیل شدند و پس از مدتی تلاش جوان را از درخت پایین کشیدند و به کلانتری هدایت نمودند.چون جوان مجنون تشخیص داده شد، به دارالامجانین اعزام گردید.