یکی از حکیمان، پسر خویش را نصیحت می کرد که سعی کن که زیاد غذا نخوری، زیرا سیری موجب رنجوری است. پسرش در جواب گفت: ای پدر! گرسنگی انسان را می کشد و از پای در می آورد. مگر نشنیده ای که به شوخی می گویند: با شکم سیر مردن بهتر از گرسنگی کشیدن است.
حکیم گفت: اندازه نگه دار که خداوند می فرماید:
" کلوا واشربو و لا تسرفوا " (۱)
 نه چندان بخور کز دهانت برآید / نه چندان که از ضعف جانت برآید
با آن که در وجود طعامست عیش نفس (۲) / رنج آورد طعام که بیش از قَدَر بود (۳)
 گر گُل شکر خوری به تکلف زیان کند / ور نان خشک دیر خوری گُل شکر بود(۴)
از رنجور و ناتوانی پرسیدند: دلت چه می خواهد؟ در پاسخ گفت: دلم می خواهد که دلم هیچ نخواهد.
معده چو کج گشت و شکم درد خاست / سود ندارد همه اسباب راست (۵)
۱_سوره اعراف آیه۳۰_ بخورید و بیاشامید ولی اسراف نکنید.
۲_ عیش نفس: مایه زندگی انسان.
۳_ قَدَر: اندازه
۴_ یعنی: اگر گلشکر را بیش از اندازه بخوری، ضرر می رساند و اگر نان خشک را هنگام گرسنگی بخوری، در کام تو مانند گلشکر لذت بخش است.
۵_ کج گشت: در این جا به معنی پُر شد، است.
سود ندارد همه اسباب راست: همه چیز داشتن و لذت بی فایده است.
حکایت های گلستان سعدی به قلم روان - محمد محمدی اشتهاردی