«... یادم آمد آقا امام رضا(ع) به اسم مادرشان خیلی حساس هستند. بسیار به جان مادرشان قسم شان دادم. حین دعا، یک ربع به نماز صبح مانده بود که صدای دلنشینی را شنیدم که میگفت: پاشو، همه چیز تمام شد.... آقا به من نظر کرده و من را به زندگی جدیدی مهمان کرده بودند».
خانم «شکور» بانوی 48 ساله اهل رشت که دو سال قبل به لطف امام رئوف، شفا یافته و به زندگی دوباره بازگشته بود، از روزهای پردرد بیماری و حال خوش بعد از شفا میگوید. او که پس از بررسیهای کارشناسی کمیسیون شفا یافتگان آستان قدس رضوی، شفا یافتن اش تأیید شد، از سالهای سخت بیماری و حال خوش امروزش این گونه میگوید: شش سال قبل بود که در ناحیه کمرم احساس درد شدیدی میکردم. به ناچار و پس از تحمل درد فراوان به دکتر مراجعه کردم و دکتر اعلام کرد باید خیلی سریع برای عمل جراحی آماده شوی، در غیر این صورت امکان فلج شدنت وجود دارد.
گفتند خیلی اورژانسی باید عمل کنی
به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، او که پس از گذشت دو سال از شفا یافتن، همچنان بغض اش تازه است، میگوید: خیلی سریع و به طور اورژانسی بستری و عمل شدم اما بعد از عمل به جای آرام شدن، دردم شدیدتر و روز به روز بر شدت درد کمرم افزوده شد، بنابراین به ناچار تن به عمل دوباره دادم. خانم شکور از روزی که دکتر حرف آخر را به او زد و از ادامه زندگی بدون پاهایش به او گفت این گونه میگوید: بعد از عمل دوم همان درد و کم حسی فراوان را داشتم و این بار برای ادامه درمان به تهران رفتم. دکتر دوم پرونده و مراحل درمانی ام را با دقت بررسی کرد و دست آخر گفت متأسفانه شما قطع نخاع شده اید و هیچ درمانی ندارید. او با صدای لرزان حرف هایش را ادامه میدهد و میگوید: کلی گریه کردم اما به دکتر گفتم حرف شما از نظر علمی شاید درست باشد و من هیچ راه درمانی نداشته باشم اما من هیچ وقت ناامید نمیشوم و میدانم خدایی هست و هوای من را دارد.
شب پنجم بود که. ..
بعد از این ماجرا بود که خانم شکور راه درمان بیماری ناشناخته اش را در عنایت مولا علی ابن موسی الرضی(ع) دید. بار سفر بست و راهی مشهد شد.
او در این باره میگوید: وقتی به حرم وارد شدم حال بسیار عجیبی داشتم. آمده بودم که به هر طریق از امام رضا(ع) جواب بگیرم، به امام رضا(ع) میگفتم با درد و رنج آمده ام تا مورد عنایت توای امام مهربانی قرار بگیرم. با درد و رنج آمده ام.ای ضامن آهو آمده ام تا با کرامت شما به پاخیزم. او ادامه میدهد: شب اول امام رضا(ع) را به جان جوادش و شب دوم به جان پدرش قسم دادم. دو شب دیگر هم گذشت. شب پنجم بود... یادم آمد آقا امام رضا(ع) به اسم مادرشان خیلی حساس هستند.
بسیار به جان مادرشان قسم دادم. حین دعا، یک ربع به نماز صبح مانده بود که صدای دلنشینی به گوش خودم شنیدم که میگفت: «پاشو، دیگر تمام شد، همه چیز تمام شد...» آقا به من نظر کرده و من را به زندگی جدیدی مهمان کرده بودند. حالا بغض اش تازه تر شده و با اشکهایی که روی گونه اش ریخته است، میگوید: از بیماران درخواست میکنم ناامید نشوند و اعتقاد و ایمان شان را هم از دست ندهند. بدانند خدا و اهل بیت هستند و به ما نظر میکنند...
ویدئوی گفتوگو با این بانوی شفایافته را در کانال تلگرامی اخبار خراسان به نشانی akhbaarekhorasan @مشاهده کنید.
با داشتن اپلیکیشن QR خوان و اسکن کردن کد رمز مقابل این ویدئو قابل مشاهده است.
خبر مرتبط
نقارهها نواختند
صبح پنج شنبه 28 دی بود که پس از بررسی و تأیید شفای این بانوی شمالی، نقارههای بارگاه منور حرم رضوی شروع به نواختن کردند تا بار دیگر جلوهای از دلدادگیها به شمس الشموس و باور به وساطت ائمه معصومین نزد باری تعالی برای شفای بیماران نمایان شود. «سیدخلیل منبتی» معاون اماکن متبرکه و امور زائرین آستان قدس رضوی در این باره به ایرنا گفت: نقارههای حرم مطهر حضرت امام رضا (ع) به یُمن ورود یک زائر شفایافته به حرم مطهر، به صدا درآمدند. از سالها قبل رسم بر این بوده که اگر یکی از زائران شفای خود را از حضرت امام رضا(ع) دریافت میکرد، نقارههای حرم مطهر رضوی به یمن این رخداد، چندین بار نواخته میشدند. وی اظهار کرد: بانویی که مبتلا به ضایعه نخاعی بود، در سال 1394 شفای خود را از حضرت امام رضا(ع) دریافت کرد و صحت این موضوع توسط کمیسیون مربوط به شفایافتگان در معاونت اماکن متبرکه و امور زائرین آستان قدس رضوی پس از کارهای کارشناسانه و دقیق توسط پزشکان تایید شده است.
به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، در سال جدید کمیسیونی به نام کمیسیون شفا یافتگان، مرکب از دو نفر از خدام حرم مطهر رضوی، دو روحانی معتمد تولیت آستان قدس رضوی، دو نفر قاضی که درباره پرونده قضاوت میکنند و دو پزشک متخصص که در این زمینه نظر میدهند تشکیل شده است. این پرونده در کمیسیون یاد شده بررسی شد و اعضای این کمیسیون به اتفاق آرا شفا یافتن این بانوی رشتی در بارگاه منور رضوی را تأیید کردند.